Verslag Beselare – SVW A (2-2)

Gepost op 24/09/2017

De wedstrijd van verleden week was een sof, synoniem voor fiasco, flop, afgang of miskleun. Als steeds bereid om licht te brengen waar duisternis heerst, mag u vertrouwen op GVA die het op zijn beurt vraagt aan dr. Kuki: “Prestaties krijg je niet op bestelling. Je moet geloof, wilskracht en doorzettingsvermogen uitstralen in een match. We oefenen lang op standaard situaties en toch krijgen we weer een doelpunt tegen omdat de verdediging te laat reageert op de tweede bal. Deze week zullen we hard trainen.” Door verder te lezen stemt u in met cookies beleid.

D’ er is natuurlijk nog geen man over boord. Vier op negen is geen catastrofe en de penningmeester is het zonnetje in huis. Maar de kalender in oktober zal niet liegen: alle tenoren van de reeks passeren de revue. M.a.w. we kunnen vandaag maar beter winnen om enige reserve in te bouwen.

Beselare is nieuw in de reeks, per toeval en tot grote verwondering van hun eigen entourage. Er was weinig tijd om de nodige versterkingen te halen na de overwinning tegen Zonnebeke in de eindronde. Totaal onvoorbereid gedropt in een zware reeks sta je daar dan met een nul op negen. Ook al zijn ze in Beselare heksentoeren gewoon, het zal moeilijk zijn om uit de degradatiezone te komen. Geen enkel punt? Fout, ga er maar van uit dat ze er een vijftiental zullen behalen met de hulp van hun heksen. Succes dames en heren, maar liever niet vandaag.

Terwijl de onzen met hun gedachten nog in de kleedkamer zitten knoeit de thuisploeg met succes een aanval in elkaar. Onze verdedigers zijn ontroerend vriendelijke jongens. Ze leggen Koen Ledure geen strobreed in de weg voor de 1-0. We zijn 87 minuten aangewezen op achtervolgen. De rest van de eerste helft is hoofdzakelijk paars-wit gekleurd. Eerst een grote kans voor Mehdi Verlinden, alleen voor doel besluit hij op de doelman. Enkele minuten later hangen de bordjes wel in evenwicht. Raar, we scoren op een corner de gelijkmaker via Thijs Vanhove. Wat een opluchting. En nu op zoek naar de voorsprong. Hoofdacteur Mehdi Verlinde zet voor vanop rechts, niemand.
De thuisploeg ziet alle kleuren van de regenboog, kreunt onder de aanvalsgolven. En toch komen we op achterstand, op een lullige manier trouwens. De grote jongens van de thuisploeg mogen twee kopduels op rij winnen in de kleine rechthoek. 2-1. Daarmee ronden ze hun tweede kans af, ik weet zelfs niet of het een kans was. Rusten met 2-1 ondanks al onze doelpogingen via Mehdi, Thijs, Rob en Gregory en zoveel anderen.

De tweede helft. Het is een kwartier wachten op het eerste doelgevaar. Thijs Lavens neemt op rechts een vrijschop, Mehdi tikt binnen. 2-2. De thuisploeg –ooit in de frontlinies gedurende WOI- graaft zich nogmaals in en hoopt op het einde van de oorlog. We noteren talrijke kansen voor de Vlassers. Tweemaal Mehdi aan het kanon, losse flodders. Rob die een bal hoog over doel lanceert recht de spruiten in, boer Ghekiere zal niet blij zijn. Jabbi komt te laat op het appèl. Thys Lavens met nog een poging en dus nog steeds op zoek naar zijn eerste. Gregory Hermans, naar de kant
gehaald, krijgt nog geel als hij zijn ontgoocheling koelt op een fles lauw water. De laatste hoekschop van de match geeft ons nog eenmaal hoop. Niks.

Aan de inzet ligt het niet, aan het talent evenmin. Somtijds moet je even geduld hebben alvorens alles op zijn plaats valt. Misschien is één week wel voldoende.

Zij: “Tegen wie is het vandaag?”
Hij: “ Tegen Beselare.”
Zij: “Het heksendorp?”
Hij: “ Ik weet het, mijn leven is immers een sprookje.”

VK Dadizele komt volgende week op bezoek, u toch ook?

GVA