SVW kampioen in 2e provinciale B

Gepost op 15/04/2019

Kan dit nog mis gaan?
Op papier kan je geen betere tegenstander treffen voor deze cruciale wedstrijd, namelijk de slechtste ploeg van de reeks, althans op papier. Meer steert dan ploeg. Een makkie. Honderd en zeventien doelpunten tegen, acht punten rijk. Goed voor het grootste aantal gele en rode kaarten. Het enige obstakel op onze weg naar eeuwige roem.

Na vijfenveertig minuten sta je daar te bibberen, 1-0. Ondanks een massale paars-witte aanwezigheid en een sponsor die dacht van het pleit in ons voordeel te beslechten door de
wedstrijdbal, een fanatiek paars-wit mormel, te schenken aan de thuisploeg in de hoop om de voetbalgoden gunstig te stemmen. Na tien minuten maakt de thuisploeg zijn enige kans van de wedstrijd af. Die oranje lentebloesems hebben de tijd van hun leven als Knockaart, volledig aan zijn lot overgelaten, keihard in de kruising besluit. Consternatie alom in het volgelopen stalleke van Ploegsteert. Wij spelen wel enkele kansen bij elkaar maar toch te weinig om aanspraak te maken op een riante voorsprong. En bij wijlen hanteren de thuisspelers de botte bijl. Thijs Lavens stuurt Robin het straatje in, met zijn snelheid en vernuft kan dit niet meer mis gaan. Boudry denkt daar anders over en hakt hem de grond in. Een rode kaart is zijn deel. De vrijschop van Thijs gaat in hoekschop en de hoekschop sterft in het pak spelers voor doel. Andere pogingen sterven nog voordat ze een kans zijn. We gaan rusten met een 1-0 achterstand.

Een lichte paniek maakt zich meester van de paars-witte meute.

De rust brengt raad. Een mooi beeld voor de aftrap van de tweede helft. Dylan tussen zijn spelers om de juiste richtlijnen te geven: rustig blijven, voetballen en vooral de lange bal mijden. In laatste instantie is daar nog Guillaume.  Mijnheer Devacht komt in balbezit, op links in de grote rechthoek. Twee obstakels en een doelman voor hem. Een schijnbeweging en een overstapje later staat hij oog in oog met een grote zwarte man met gele handschoenen aan. Ondanks de druk, toch beheerst in het hoekje voor de gelijkmaker. Drie minuten later. Rob van op links met een steengoede voorzet, net hard genoeg en vol effect, weg draaiend van de doelman. Mister Devacht kopt staalhard in doel. Dit is genieten. Dichter bij de hemel kan je niet komen. 

Nogmaals Herr Devacht, om te besluiten. Sommigen noemen dit een klutsbal, ik houd het op een heerlijk verlossend doelpunt. De bal blijft kleven tussen de voeten van enkele verdedigers, een
attente Guillaume ontfutselt hen de bal en trapt alle onzekerheid naar de verdoemenis. Deze 1-3 betekent niks anders dan: KAMPIOEN.  De mooiste doelpoging van de namiddag komt op naam van Gregory. Zijn harde bal in de kruising wordt in extremis in hoekschop gewerkt door de doelman.

We zijn dan al in minuut vijfentachtig. De resterende tijd lijkt uren te duren. Tot uiteindelijk de ref zijn laatste fluitsignaal uitademt. Een straffe prestatie hoor. En ja, nu en dan hadden we “kampioengeluk” maar op het einde sta je altijd waar je hoort te staan. In ons geval is dit de eerste plaats.
Hoed af voor de volledige staf en de spelers.

GVA