SVW aan het feest

Gepost op 16/12/2018

Het WE begint dezer dagen al op vrijdagavond. Stefaan is aan het feest. Iedereen is present om zijn respect en waardering voor hem (en terzelfdertijd voor Anita en Jens) te betuigen. De ontvangst is hartelijk. Stefaan had het op zijn uitnodiging geschreven: spijs en drank in overvloed. Niks dan blije gezichten op twee na misschien. Donderwolken die zaterdagavond tot uitbarsting kwamen.

De regen valt met bakken uit de lucht. En koud, mannekes toch. De kersthappening verzuipt, letterlijk en figuurlijk. Het sop loopt uit de Kerstman zijn baard. Dé affiche van de avond, SVW A – Nieuwkerke, krijgt al kleur nog voor de wedstrijd begint. Patrick Van Hoof vindt het nodig om eens flink om zich heen te schoppen in de pers. Halve waarheden gemarineerd in frustratie en jaloezie. De meegereisde bestuursleden waren aan de koffietafel tijdens de rust ook niet bepaald blij met zijn ontboezemingen.

Op het veld daarentegen heerst er een uitstekende sfeer onder leiding van een jonge arbiter die een mooie carrière voor zich heeft. Er valt
één rode kaart na fout op de doorgebroken Thijs Lavens, onbetwist en een geel karton voor protest. De bezoekers hebben niet één kans bij mekaar gevoetbald. Wouter beleeft de koudste avond van zijn leven en moet wel in zijn doel blijven staan. Je weet tenslotte nooit. We hebben talrijke kansen in de eerste helft waarvan er drie overeind blijven: een schot voorlangs van Guillaume nadat hij door Thijs Lavens voor doel is afgezonderd ; Juul met een bal op de deklat en een poging van Greg, goed geplaatst in het hoekje maar zonder kracht.

De tweede helft kent eenzelfde spelverloop: SVW in de aanval. Thibault houdt het spel breed en in tegenstelling tot de eerste helft waarin misschien te rap voor de lange bal werd gekozen gaat het nu met combinaties richting doel. Het is Guillaume die de ban breekt, doelman Vancraybeck gevloerd door een lage schuiver. De grote strateeg uit Nieuwkerke doet twee vervangingen. Verhaeghe die de week voordien de Anzegemse verdediging nog verrot liep gaat naar binnen. De 2-0 is de logica zelve. Weer Guillaume. De riem gaat er af bij ons, iedereen verlangt maar één ding: een warme douche. De ref is dezelfde mening toegedaan: hij fluit ons precies na negentig minuten naar de verlengingen.

De derde speelhelft gaat door in de kantine. Een waar volksfeest. En dan verschijnt de echte kerstman ten tonele. Iedereen gaat spontaan achter zijn lessenaar zitten. Vanaf nu spreken we met twee woorden en steken we onze vinger op om een pint te vragen. We hebben gebibberd voor SK Nieuwkerke maar ’t was van de koude.

Pieterman