Het 100ste verslag van GVA (en meteen periodekampioen)

Gepost op 04/11/2018

Dit is radio GVA op 100 Mhz, live vanuit Dottignies en niet voor zo maar een matchke. Neen, vanavond kennen we de eerste periodekampioen in 2 de provinciale B. Het is meteen ook de laatste uitzending want de stekker gaat er definitief uit. Deze uit de hand gelopen grap heeft lang genoeg geduurd volgens sommigen. Of er een vervolg komt op deze populaire sitcom is een vraagteken.

We gaan een eerste keer over de taalgrens naar onze reporter ter plaatse, Peter.
“En Peter, je hebt iemand bij jou staan.” “Ja GVA, ik heb de voorzitter van Dottignies bij me en laat hem best zelf aan het woord.” “De match is van grande importentie, mais on va laver le cochon. Pas des playeurs blessurés, pas des hepatites. We zin au grand complet. “
“U hoort het GVA, de thuisploeg bruist van het vertrouwen bij Wevelgem was er niemand bereid om ook maar één woordje te lossen, alleen Volare praatte zijn mond voorbij: love you. Terug naar de studio voor een likje muziek. Misschien Queen met “Under pressure”?

“Hallo Peter, hoe staat het daar?” “Wel GVA de wedstrijd begint met één minuut stilte ter nagedachtenis van de vele slachtoffers van de wedstrijdverslagen. Het is ook wennen aan de rood/witte uitrusting van de vlassers. De meegereisde truitjes sloegen te bleek uit volgens de
referee. Devacht opent de debatten met een verre poging die maar nipt overgaat. Een veelbelovend begin dat geen vervolg krijgt. Iedere ploeg houdt heel wat volk achter de bal. De thuisploeg hanteert vooral de lange bal richting Lamah en Sow, twee snelle jongens. Voorlopig blijft iedereen in de greep van iedereen onder het oog van een goed leidende ref. Dan maar terug naar de studio.”

Aangepaste muziek, Drake en zijn “Controlla”. En nu terug naar Dottignies voor een samenvatting van de eerste helft. “Peter?” “Wel geteld één kans genoteerd voor de bezoekers. De bedrijvige Guillaume dolt op links met zijn directe opponent en brengt de bal voor. Gert Decorte duikt gepast op aan de tweede paal maar kan onvoldoende bij de bal om hem in doel te werken. Een prima kans. Niks te melden van de thuisploeg. Altijd maar die lange ballen die voorlopig goed te verdedigen zijn door de in rood spelende paarswitten. En dan natuurlijk de flipperkast-toestand in minuut negenendertig. Gregory Hermans komt in balbezit in de kleine rechthoek, de verdediger maakt hem de bal afhandig met zijn voeten en speelt terug op zijn doelman. Op aangeven van de grensrechter kent de ref een onrechtstreekse vrijschop toe op vijf meter van het doel. Kat in bakkie zou je denken. Wat een volk op enkele vierkante meter. De bal verdwaalt richting doel in het bos aan benen en lijven. Met de rust in zicht houden beide ploegen de deur op slot.”

De trainer van Wevelgem zal dit graag horen : Ed Sheran met “Perfect”.
“Hallo Peter, het is al 20u40 en wij horen niks.” “Wel GVA is er ook weinig te beleven. De thuisploeg dwingt wel veldoverwicht af maar komt niet tot kansen. En je ziet ook dat ze gaandeweg vermoeid worden. De zuivere passing vanuit de eerste helft is ver weg nu. Ook de bezoekers puffen. Of er doelpogingen te noteren vallen? Weinig, een paar schoten op doel niet te na gesproken, prullen van niks. Wel hoekschoppen bij de vleet maar geen enkele die een doelman kan bedreigen. En ja, nu en dan vliegen de pluimen in het rond, drie gele kaarten ondertussen voor de thuisploeg. De bezoekende bank is leeg gehaald, alleen de kinesiste blijft eraan gekluisterd tot spijt van wie haar benijdt. Een bleke Hermans verdwijnt en Santelé komt om toch maar de bal langer in de ploeg te kunnen houden. Op dit eigenste moment blaast de ref af. De vlassers, op en naast het veld, vallen elkaar in de armen. Er wordt geknuffeld en gezoend dat het een lieve lust is. Als je dit zo ziet kan je maar één ding wensen: hoe graag zou ik daar niet tussen staan… Ik kom straks terug met een slotbeschouwing.”

“Peter, ben je al bekomen van de emotie?” “Natuurlijk, boys don’t cry. Ik heb hier de trainer van de vlassers bij mij. “Dylan, mag ik het zo samenvatten: te weinig voor de overwinning maar genoeg voor het gelijke spel EN het periodekampioenschap?” Dylan: “Eén van de mooiste dagen uit mijn prille carrière. Ik trakteer de ganse ploeg op mosselen met friet en nu gaan we een biertje slachten.”

Het doek is gevallen. Mijn uitrusting staat online te koop: pen en papier, een paarswit getinte bril, pruik, snor en vijf verslagen van wedstrijden die nog moeten worden gespeeld. Matchfixing bestaat echt. Of dacht je dat dit toeval is: periodekampioen ter gelegenheid van nummer 100?

Ten huize GVA.
Hij, in het holst van deze nacht:
Deuren: “KLETS BOEM”
Alarm: “TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT”
Hond: “BLAF BLAF BLAFBLAF”
Toilet: “SPLASH SPLASH”
Bed: “KRAK KRAK KRAK”
Hij: “SNURK SNURK VARKEN SNURK SNURK”
Zij, aan het ontbijt: “Was het laat vannacht? Ik heb je nooit horen thuiskomen.”

Zo moet je dat doen.

GVA