Verslag SVW A – Bissegem (4-1)

Gepost op 28/10/2018

Het is feest na de wedstrijd. De 4-1 overwinning wordt uitbundig gevierd door de talrijke supporters. Een optimistisch bestuurslid (zijn er andere?) heeft het over -afgerond naar boven- vijfhonderd aanwezigen. Het feestmaal voorafgaand aan de wedstrijd is een groot succes, lekker voor maar weinig geld. Zonder dessert evenwel. Het toetje krijgen we geserveerd vanaf acht uur.

De Bissegemnaars kijken sip met nochtans een goede eerste helft op zak. Bjarne Vanderstraete, exSVWer, lukt de gelijkmaker in de tweeëndertigste minuut, van rechts naar binnen snijdend om verwoestend uit te halen met links. Zijn bal gaat heerlijk in de winkelhaak. Heeft hij bij ons geleerd maar nooit getoond.

Wouter was de man van de eerste helft, hij is altijd Deman. Als je hem nodig hebt staat hij er en ’t was bij momenten nodig. Bissegem gaat immers vrij en vrank zijn kans, bekroond met die genaamde gelijkmaker. In de tweede helft kan Wouter maar moeilijk recht komen als hij tegen de grond gaat. Dat is zo als je stake stijf bent van de kou en niks om handen hebt. We zijn op voorsprong gekomen via Guillaume. Zijn eerste poging, hij haakt Arnaud Stragier, uit en besluit in de korte hoek. De doelman redt. Met zo’n naam kan je alleen maar van Wevelgem zijn. De daarop volgende hoekschop wordt de bal afgeweerd in de voeten van Vachtje. Zonder verpinken keihard in het dak van het doel. De doelman van Bissegem is blij dat hij het nog kan navertellen. Gefusilleerd en nog in leven, wie kan dit zeggen? Guillaume blijft de verdediging tormenteren met zijn dribbels en infiltraties. En tussendoor knalt ie ook nog op de deklat, minuut eenenzestig.

Een doelpunt maken kan in een-twee-drie. Juul zet de aanval op en stuurt Gregory diep. Greg loopt zijn tegenstander op een hoopje, behoudt het overzicht en legt gepast terug op Thibault Phyfferoen. De doelman staat er voor spek en bonen bij. De hard werkende Greg heeft nog een paar doelpunten aan de voet: “Als ik nu te gulzig ben schiet er niks meer over voor volgende week.”

Thibault krijgt de voorkeur op Lander omdat, dixit T1, de verdediging van Bissegem veel ruimte in de rug weggeeft. Het grote gelijk van Dylan zal blijken. En hij had een tweede doelpunt aan de voet toen doelman Dewaele uitgleed en hij het leder centimeters naast plaatst. Ja zelfs een derde. Juul heeft na een weekje brommen zijn stek terug. Bij het tweede doelpunt zet hij de tegenaanval snel in gang. De mooiste aanval van de avond begint ook bij hem en brengt de bal via enkele stationnetjes voor doel. Pief poeft de bal op de doelman. Jeroen waakt en ziet dat het goed is, hij speelde nooit beter. Geflankeerd door zijn twee vleugelbacks (Ken jij een beter Nederlands woord?) die bulken van het vertrouwen. Zowel Rob (met een bal op de paal kort na het eerste doelpunt) als Alex kennen hun opdracht: oprukken als het kan
verdedigen als het moet. Alex zorgt wel voor controverse op de tribune. Hij grossiert namelijk in assists. Met zoveel ssen wordt dit geschreven? Alex dus met een goede pass op Gert. Gert speelt al een seizoen lang op een hoog niveau, het geluk spat er vanaf. En als je dan een puike partij in een definitieve plooi kan leggen kan het helemaal niet meer stuk. Een perfecte aanname, eerst kijken. Hij ploft de bal keihard in het hoekje voor de 3-1. Een applausvervanging is zijn deel.

Het gaat maar door, kansen bij de vleet. De bezoekers weten het niet meer, totaal tureluurs gespeeld als ze zijn. Best dat het niet ver is naar huis of ze liepen verdwaald. Eventjes een opstootje aan de overkant van het veld, onmiddellijk bestraft met geel. Bloed kookt nu eenmaal sneller dan water. Bjarne torpedeert zijn maatje. Rob is de hoekschopnemer van dienst en het gaat hem beter en beter af. Het wordt een strakke gemeten voorzet. Rarara, qui est à l’appareil? Julien met zijn derde van het seizoen. Dat hij in verdedigend opzicht vele kopduels wint is zeker. Nu doet hij het ook in aanvallend opzicht door de bal met zijn van gel stijfstaande kuif in het hoekje van de tweede paal te strelen. Over en out.

Wat een heerlijk nummertje van Thijs Lavens als digestief. Op rechts, op zoek naar een ploegmaat die er nog niet is omdat hij van ver moet komen, tovert hij de bal tweemaal te reke door de benen van zijn opponent om dan nog een goede voorzet te geven ook. Dat eenieder kniele voor de grootmeester. De vervangers, Tijs, Lander en Quentin, komen nog van de bank maar dan is het pleit al beslecht.
Niet opgeven jongens, ’t kan rap gaan in voetbal en een seizoen duurt lang.

We staan daar mooi te blinken op de eerste plaats, twee punten (Dat zal niet gaan zeker?) verwijderd van de eerste periode. Volgende week tegen en in Dottenijs, onze naaste belager. U, beste lezer, krijgt dan het honderdste wedstrijdverslag in de bus en meteen ook het laatste.

GVA zal nog eenmaal schitteren.