Verslag Anzegem – SVW A (2-3)

Gepost op 16/09/2018

Mijn moeder volgt SVW op de voet, ze leest de Gazet Van Antwerpen, DE krant van voetbal minnend Wevelgem. Een kranige dame overigens die een lastig leven had, moeilijke kinderen namelijk. Ze was duidelijk aan de telefoon: “Zondag tegen Anzegem. Let maar op! Zij hebben daar een ezel die geld kakt en Wevelgem heeft alleen maar een ezel!” Ik durf haar niet tegenspreken maar vroeger wel.

Wat een plejade aan grote namen bij de thuisploeg, stuk voor stuk ervaren rotten die de hogere reeksen de rug hebben toegekeerd om naar het exotische Anzegem te verkassen, het dorp van melk en honing. Onze Juul lag nog in de wieg toen Dimitri Geldhof zijn eerste wedstrijdpremie al mocht opstrijken, negentien jaar geleden.

Aandacht, aandacht: gezocht: een linksachter. Rob is er niet vanwege een rode kaart tijdens de bekerwedstrijd tegen Oudenburg en Louis Spiessens is met vakantie. Dylan kiest met flair voor Glenn Lapere, de vaste linksachter van het B team. Zalig, een jeugdproduct dat zijn kans krijgt. De match kent een rustige start. SVW is niks onder de indruk en houdt het balletje goed bij. Het is wachten op de eerste kans. Meteen prijs: Guillaume houdt twee verdedigers aan de praat en speelt gepast Gregory aan. Draaien en schieten: de bal verdwijnt in de beneden hoek. 0-1, droog weg. Vanaf nu gaat het bij de thuisploeg enkele decibels luider, maar daarmee kom je natuurlijk niet aan kansen. De tweede van de wedstrijd is voor Guillaume: een vluchtschot. De plaatselijke goalie duwt zijn bal over. De daarop volgende hoekschop stelt niks voor.
En eindelijk ( wij zijn dan al 25 minuten ver) een eerste dreiging van Anzegem. Glenn lost het goed op, hij stort zich met risico voor lijf en leden op de bal. Opbrouck komt niet bij de bal. De thuisploeg kruipt naar voren beducht voor de counter en gelijk krijgen ze. Guillaume, hier vind ik hem iets te persoonlijk, besluit naast terwijl Greg links van hem alleen staat. In dezelfde minuut hangen de bordjes weer gelijk. Bryan Deloof neemt in één tijd een voorzet op de slof, de bal verdwijnt keihard in de beneden hoek. Wouter heeft het van horen zeggen.  De thuisploeg put moed en neemt ons middenveld over. Tot echte kansen komen ze niet. Sjjt, stil zitten en luisteren: Greg versiert een vrije trap in de 44° minuut. Alex neemt deze voor zijn rekening en doet wat je van een timmerman kan verwachten: de bal pardoes in de winkelhaak. De keeper stond erbij en keek er naar. 1-2 ! En dan krijgen we ook nog taart tijdens de rust.

De tweede helft lijkt dezelfde kant op te gaan. Tot Clem Otté uit het niets op doel trapt. Een lage bal die in de hoek verdwijnt. Wouter is kansloos. 2-2 in de 51° minuut. Je ziet het zo bij de entourage van de thuisploeg: erop en erover. Let wel, Anzegem creëert geen kansen maar teert enkel op de individuele klasse van enkele smaakmakers. Als verslaggever (=een vermomde supporter) weet je dat het zweten wordt. En dat is nog een understatement. Ons voetbal is weg nu maar is in de plaats is gekomen: tomeloze inzet.

Dylan grijpt in. Lander komt de leeg gespeelde Thibault vervangen. Landers handelsmerk is power. Het duurt tot de 68° minuut voor we nog eens aan het doel van Anzegem komen. Guillaume trapt van ver, De Meulemeester haalt met een gelukje de bal van onder de deklat.
Jeroen, Wouter, Alex, Julien en Glenn dichten de bressen. En soms ben je beter gediend met één minuut geluk dan 89 minuten goed voetbal. Anzegem met een vrijschop, eigenlijk een mismaksel van een trap. De afgeweken bal (Anzegem knalt op een speler van Anzegem) komt bij Otté, diens schot verdwijnt in Wouters lichaam. Weer een minuutje rust. En dan gebeurt het. De zowat meest ervaren speler van het lot, centrale verdediger Geldhof, gaat in de fout. Gregory weg met de bal, hij blijft -oog in oog met de doelman- kalm en schuift beheerst
binnen. Een zeer grooote Hermans wordt bedolven onder paarswit.

De spanning is te snijden: “Is er een stunt in de maak?” “Haalt de jeugd het van de tweede jeugd bij Anzegem?”
Robin Lietaer komt in de plaats van Greg: om te werken, te storen, te wroeten ….
Tijs Doubbel komt, een dubbele meter om wat er dan ook uit de lucht valt weg te koppen.
Het plannetje lukt. De referee fluit ons naar de hemel. 2-3 bij DE titelkandidaat
Ik ga thuis bij de telefoon zitten: “Dag ma, wat zeg je nu?”

GVA