Verslag Nieuwkerken – SVW A (1-1)

Gepost op 03/09/2018

Geef toe: 134 dagen zonder wedstrijdverslag doen een mens deugd. En ons nog meer dan U. Hoor, wie klopt daar kinderen zachtjes op uw deur? Die verrekte GVA, is dat even schrikken zeg. Weet dat u niet verplicht bent om verder te lezen. Als je dan toch per sé wilt curieuzeneuzen, voor mij niet gelaten. Maar kom achteraf niet klagen, eigen schuld dikke bult.

De eerste schooldag in het college van Nwkrke bij meester Ptrck Vn Hf.
“En manneke, wr is uw bkntas? Van waar zijde gij? Komde vn verre?”
“Van Wvlgm mnhr.”
“Wadde, #@GVD!é%%$$***@VdseD! Zg dt gn wr is! En hoe nmt uw vdr?”
“Dln Vnhvrbke”
“Wdde? En joen mdr?”
“Vnnste.”
“Mljrde, mljrde!! Kijk nr het bord. Wat stt er dr in grote letters? En mt een ! achtr? Of kun je nt lzn?”
“ Zndg ten drieën: Nwkrke – Wvlgm 5-0 ten mnste !”
“En da’k u nie mr hr sntns! Voor straf tw bldzdn over die match. En schn gschrvn. ”

Opstel: “Naar het voetbal.”
Het is met elf tegen elf, de enen in het rood en de anderen in het purper, alleen maar ventjes en geen meiskes? Op de speelplaats lopen wij allemaal door elkaar. Het ventje in het geel is de baas en als hij op zijn fluitje blaast luistert iedereen en doet niemand wat hij vraagt. Ik ben voor de mauve. De roden lopen achter de bal als een hond achter zijn staart. De bal moet wel nog in het hok van de roden geraken. Veel purperen kansen, eerst voor Guillaume, dan voor Greg en weer voor Guillaume en weer voor Greg. Ene keer komen de roden ook dicht, voorlopig de enige keer. Voor de rest is het al paars dat de klokken luidt. Enkele moeials uit Hawaï, aangespoeld wrakhout, roepen luid naar de baas als een rode tegen de vlakte slaat in de grote rechthoek. Iedereen wil de bal. ‘t Zou wel gemakkelijker zijn met twee ballen, voor elk een. Het eerste lesuur is gedaan omdat het fluitje gaat, iedereen naar binnen. Ik blijf netjes op mijn plaats, bang dat er iemand voor mij komt zitten in de zon.

Ze zijn daar terug, dezelfden, maar van kant gewisseld. ’t Is bergafwaarts voor purper. ’t Zijn weer dezelfden die de bal krijgen, Guillaume en Gregory. Eerst Guillaume, over. Dan Greg, naast. Dan ene Thijs die er zich mee bemoeit met een bijna goal. Dan doet diezelfde Thijs pootje lap vlak voor de ogen van de gele man. De bal wordt op dat witte puntje gelegd. Ik wist eerst niet waarvoor dat dient. De rode nummer tien mag, helemaal alleen, op doel trappen. Da’s niet moeilijk alzo, mijn moeder kan dat ook. De rode staan 1-0 en zijn heel blij. De mauve vloeken, wat ook niet getuigt van veel manieren.

De mauvekes stropen hun mouwen op en trekken ten aanval. Een beetje later kan Guillaume een afgeweerde bal van Greg in doel schieten. 1-1 Hetzelfde toneeltje als daar straks maar nu aan de andere kant: iedereen springt op iedereen. De mauves willen nog een keer en gaan allemaal naar de kant van de roden. Nu en dan zwaait de baas met een gele kaart en dan is er niemand blij. De roden puffen rood uit maar kunnen wel bijna scoren op hoekschop. Benny, ne groten die vanachter speelt kan op doel koppen. De bal gaat een klein beetje naast. “Hé Benny, doet dit geen zeer voor jou?”

’t Is bijna gedaan, nog vier minuten. De roden schoppen nu op alles dat beweegt en meester Ptrck kan ook niet meer stil zitten. Wij krijgen daar straf voor, da’s niet eerlijk. Bijna nog eens de mauves: Guillaume komt langs enkele hindernissen en doet het moeilijkste dat er is: een pats op de paal ! Ge moet dat zelf maar eens proberen. Helaas krijg je daar geen punten voor. Op het eind maakt iedereen nog een beetje ruzie met iedereen. En er is ook nog spel tussen de supporters: “Van wie is Benny nu eigenlijk?” Iedereen zegt hetzelfde : “Van oes!” En toch is het embras bij de grote mensen.

“Allez lees nog ne keer uw opstel voor.”
“Maar meester, ik heb het al tien keer voor gelezen.”
“Wadde, #@GVD!é%%$$***@VdseD!, sntns. Lezen ga je, ik hoor dit graag……”
GVA