Verslag SVW A – Dottignies (2-2)

Gepost op 18/02/2018

Met Dottenijs komt onze grootste concurrent voor een eindrondeticket op bezoek, evenveel punten maar één overwinning meer. Zelf wonnen we daar stilletjes met 0-1, Lionel Vanleynsele speelde onze rechterflank tureluurs. Dottenijs sprokkelt weinig punten thuis, op verplaatsing loopt het echter als een trein: een 24/33 met slechts één nederlaag. Wij passen perfect in hun plaatje. “Om te winnen mag je niet verliezen en respect is wat we onze kinderen leren.” moet Kuki hebben gedacht. En met de 0-4 tegen Nieuwkerke nog fris in het geheugen kiest hij voor een simpel optelsommetje : 1-4- 1-2- 2-1 , een beproefde formule die 3 zou moeten uitkomen. Gregory is de enige spits, Gert en Gilles de middenvelders die de verdedigende honneurs waarnemen, de aanvallende impulsen zijn voor Rob, Thijs en Lander. Quentin Santelé, Mehdi en Jonas zitten samen onder moeders deken in de dug-out.

De bezoekers trekken zich niks aan van dit rekenwerk, vast van plan om de ruimte die ze krijgen optimaal te gebruiken via hun flankaanvallers, Garrevoet en Vanleynsele. Ze breien het eerste half uur de ene na de andere aanval, een ware demonstratie van technisch meesterschap. Wij geven geen krimp. Natuurlijk laten we nu en dan wel een steekje vallen, maar dan is Wouter er nog. In de dertiende minuut, na wat tik-tik in de grote rechthoek, kan Lecoustere van dichtbij op doel besluiten. Een eerste maal Wouter met de voet. Vijfentwintig minuten ver: de bezoekers weten het even niet meer. Hun aanvalspatronen zijn stereotiep, lezen als de Flair. Wij van onze kant zijn wel nog niet in de buurt van hun doelman gekomen. En als je denkt: “De storm is gaan liggen, aan ons om sjette te
geven.” gebeurt het. Delvar zet een persoonlijke actie op, dribbelt zijn naaste opponenten en legt aan vanop grote afstand: zijn schot verdwijnt in de kruising. Wouter is kansloos, andermaal gevloerd door een wereldgoal. 0-1 met nog een kwartier te gaan in de eerste helft. Raar, nu kunnen we plots wel goed voetballen. Gert Decorte met het eerste schot op doel, dan Thijs Lavens met een vrijschop en dan nog een vrijschop, een beauty trouwens: Rob kan uithalen na pass van Greg. Er is een goede doelman nodig om de bal te keren. Bij de volgende aanval is het wel prijs: Rob kan de afvallende bal in één tijd binnen jassen. SV laat gaat nu fel te keer en als Thijs alleen op
doel afgaat is er in extremis Titi met de tackle.

De tweede helft is een doorslag van de eerste. De bezoekers eisen onmiddellijk de bal op, de thuisploeg wacht af. Pech voor Jeroen in minuut drieënvijftig, een onschuldig moment. Bij de controle van de bal botst dit krapuultje (hier spreekt de ontgoocheling) tegen zijn arm, vlak onder de ogen van de referee. Wouter kan de 1-2 op strafschop niet vermijden. Lang hebben de bezoekers niet kunnen genieten van hun voorsprong. Chabbi met een goed actie op rechts en dito voorzet: Greg is er als de kippen bij om de bal in doel te duwen. Nog een half uur genieten. De bezoekers twijfelen: blijven aanvallen of dit ene punt verdedigen? Daar wachten wij niet op: Gilles Hamers met een goed schot, Greg schiet de afgeweerde bal naast. De match is nu in evenwicht met wisselende kansen voor beide ploegen. Kabeye waagt zijn kans na een dribbel, Wouter redt ten tweede male met de voet. Louis met een lange ren, hard op de doelman. In de drieëntachtigste minuut staat mijn hart stil en tikt mijn pontiac verder. Louis verliest de bal aan Lecoustere en meteen ligt er een boulevard naar doel open, zonder gevolg. Op tegenaanval komen we massaal in de meerderheid, dé kans op winst: ons breiwerkje duurt te lang. De laatste kans is voor Gilles: “Kan hij zijn goede wedstrijd bekronen met een doelpunt?” Helaas, de doelman redt.

Zij: “Ge zijt daar al. Weg gejaagd misschien?”
Hij: “Neen, ze hebben rap gespeeld.”

GVA