Verslag SVW A – Beselare (1-0)

Gepost op 21/01/2018

1-0, daarmee is bijna alles gezegd. Een doelpunt van Thijs Lavens met dank aan de doelman van de bezoekers, het is niet zijn eerste mistasten in deze match. Enkele Beselare-getrouwen willen maar al te graag hun mening kwijt tijdens de rust: “Zeker drie punten heeft die rakker ons al gekost dit seizoen, ’t is altijd hetzelfde. Wat deed hij daar?” Veel verschil maakt het niet.

En ik heb nog zo’n mooie kop voor het verslag: “Laag hangend fruit.” Een quote die alles zegt over onze opdracht van vanavond: gemakkelijk te oogsten punten en dito premies. Niet aarzelen, plukken die handel. Van in de eerste minuten: tsjak. De bezoekers uit Beselare hebben amper punten behaald (5/51) en niks op verplaatsing: tsjak. Tsjak van hier en tsjak van daar, was het maar waar. Ben Mehdi tegengekomen in de tribunes, zijn ogen spreken klare taal: wie werkt voor vrouw en kind en wordt door hen bemind, ‘t is papa! Jonathan op krukken in de kantine samen met Lander, een weerbarstig spierletsel houdt hem nu al weken van de velden. Voor Jonathan is het seizoen misschien voorbij, de derde al in dit geval. Wie we daar hebben: Che Jabbi, uit zijn asse verrezen, zijn laatste wedstrijd daterend van 21 oktober tegen Dottenijs. Eerlijk gezegd, ik had hem als vermist opgegeven. Hij zou incognito getraind hebben, onder de radar van GVA.

Gilles Hamers start in de ploeg en speelt een puike eerste helft. Sober in de opbouw, efficiënt in de verdediging en dat is nodig. Denk maar niet dat de bezoekers zich op voorhand gewonnen geven, integendeel. Ze strijden voor de eer. Kaliev en Montero kunnen mij wel bekoren. De eerste bal tussen de palen kleurt dan ook geel/rood, niet hun enige verdienstelijke poging. “Hoe blijft een ploeg die nu al zeker is van de degradatie gemotiveerd?” Daar weet hun coach blijkbaar raad mee. Onze eerste kans komt er op voorzet van Rob, zijn vrijschop komt bij de vrijstaande Greg. Zijn besluiteloze overname gaat over. In het derde kwartier zijn we eindelijk op niveau. We grossieren nu in halve kansen, hete standjes, hoekschoppen en vrijschoppen. Voorlopig houden bezoekers stand, een beetje onorthodox misschien. Minuut 37: Thijs Lavens achter de bal voor een vrije trap vanop een interessante plaats. Zijn schuiver wordt in hoekschop geduwd. Net voor rusten komen we op voorsprong. Altijd leuk zo vlak voor de rust, dan smaakt een broodje lekkerder en is er geen nood aan mosterd of ketchup.

D’er op en d’er over. Met deze gedachte gaan we zitten voor de tweede helft, maar het wordt niks. Een paar schamele lichtpunten niet te na gesproken. Een dikke pluim voor onze beide flankverdedigers. Louis Spiessens heerste op links zowel in verdedigend als aanvallend opzicht, hetzelfde voor Alexander Masselis op rechts. Naarmate de tijd verstrijkt en de gelatenheid in de ploeg sluipt beginnen de bezoekers vooralsnog aan een slotoffensief. Kuki grijpt in en brengt Josse Billiau en Jonas Raes in de plaats van Gregory Hermans en Thijs Lavens. Vrij vertaald: “1-0 is goed genoeg.”
De bezoekers vallen aan, zonder schroom of terughoudendheid, met z’n allen vooruit en veel ruimte latend achterin. We doen er niks mee. Alhoewel, de aanzet tot een aanval is wel goed maar de laatste pass stokt. Kort voor het einde krijgen we een geel/rode overrompeling. Uiteindelijk hebben nog een attente Wouter nodig om de nul op het bord te houden. Beselare verliest met het kleinste verschil en is daar zeer ontgoocheld om, respect voor zoveel overtuiging.

Op weg naar de uitgang kan ik rekenen op de monumentale compassie van enkele trouwe lezers die begrijpen voor welke zware klus ik sta. Aangezien ik per lijn word betaald in bitcoin, worstel ik toch mijn blad vol.

GVA