Verslag Geluwe – SVW A (1-1)

Gepost op 14/01/2018

Dit is radio GVA op 100.1MHz, live vanuit Gilwe voor de topper tussen SK en de buren uit Wevelgem. We gaan voor de eerste keer naar Peter onze reporter ter plaatse. “Hoor je mij met al dat kabaal?” “Natuurlijk Sabine. We mogen niet klagen vandaag, dertig dagen lang niet overigens: een stralend zonnetje en een meute toeschouwers die er over duidelijk zin in hebben. Een beetje feest trouwens bij de bezoekers voor de wedstrijd. Kuki wordt gehuldigd. De bezoekers haben dertig wedstrijden, of één competitie, onder sein befehl gespielt en haalden maar liefst 54 punten, het beste resultaat in jaren. Een passend boeket met evenveel anjers en rozen is zijn deel.

Benieuwd of de bezoekers ook na de wedstrijd aan het feest zullen zijn. In de laatste aflevering van de populaire sitcom “FC De Kampioenen” die hier verleden jaar werd opgenomen viste SK de balletjes uit de soep en dit jaar, bij
de inhuldiging van het kunstgrasveld dan nog, draaiden ze SVW vlotjes door de passe vite. Het is duidelijk: de bezoekers hebben hier een rekening open staan. En het is eraan te merken, niemand bereid om ook maar één woord voor de microfoon te zeggen. Gilwe, zo spreken de inboorlingen Geluwe uit, kan bogen op één van de beste verdedigingen van de reeks, de bezoekers daarentegen hebben een mitraillette in de ploeg: Quentin Santelé. En beide hebben de punten nodig: Gilwe om in de buik van het klassement te blijven, Wevelgem om zijn ambitie waar te maken. Spanning troef dus. Terug aan jou Sabine voor een likje muziek. Misschien Led Zeppelin voor de bezoekers:
Stairway to heaven.”

“Hallo Peter, hoe zit het daar zo vlak voor de rust?” “Wel Sabine de bordjes hangen voorlopig nog netjes op hun plaats, 0-0. We zagen een eerste helft met twee gezichten. De bezoekers namen een blitz krieg en overrompelden aanvankelijk de thuisploeg. Het was Rob De Leersnijder die op links de thuisploeg pijn deed. Zijn voorzetten misten evenwel de finesse om echt gevaarlijk te zijn. De vlaggenist op rechts nam zijn taak wel zeer ter harte en onderbrak te pas en te onpas de aanvallen. De eerste grote kans kwam er voor de thuisploeg in de 12° minuut. In een geharrewar voor doel belandde de bal op de deklat. Het is nu aan SK om de lakens uit de delen. Dit pakt bijna verkeerd uit. De tegenprikken van SVW zijn gevaarlijk. En als de vlaggenist voor de zoveelste keer een aanval lam legt gaan de supporters wild tekeer, alle goden aanroepend, schreeuwend om gerechtigheid, klagend over diefstal en beroving. Gelukkig neemt het allemaal niet zo’n vaart. Rob heeft dé kans van de eerste helft aan zijn voet. Hij zoekt zijn linker, maar daar is geen tijd voor. Vermeldenswaardig zijn nog de diverse pogingen van Greg, op zoek naar een treffer, het ultieme medicijn voor een zieke spits. De rust is letterlijk en figuurlijk teruggekeerd in het stadion. Aan U Sabine.”

Een streepje muziek : Twist & Shout van The Beatles.

“Peter, je hebt nieuws voor ons?” “ Wel Sabine, de stand is nog altijd gelijk maar wel 1-1. Greg is genezen, hij lukte in de 48° minuut zijn doelpunt. Geen spetterende actie maar eerder een hobbeldebobbel doelpunt. Het leer ging van hoofd tot hoofd over een molenwiekende doelman heen. Greg kon als laatste de bal op doel koppen en scoren. De thuisploeg was dan even compleet van slag, maar de Vlassers verzuimden de wedstrijd in een definitieve plooi te leggen. Eerst Alex Masselis met een splijtende actie op rechts, helaas voor de bezoekers was de voorzet  onnauwkeurig. Daarna vergat Mehdi te besluiten. De treffer van de thuisploeg was een pareltje. Op vrijschop kon
Jonas Roose scoren, een keiharde bal in de kruising. En daarmee wordt de traditie gerespecteerd: Roose scoort tegen zijn ex-ploeg. “ “Dank u Peter. Wij gaan nu verder met The Doors: Light my Fire.”

“De match in Gilwe loopt op zijn einde, terug naar Peter. Ben je daar nog?” “Ja hoor Sabine. Te spannend om nu al naar huis te gaan. Geen oogstrelende match maar toch wel veel spanning. Met kansen zowel voor de thuisploeg als voor de bezoekers. Bij iedere stilstaande fase heb je het gevoel dat er een doelpunt in the cloud hangt. Voor de bezoekers is het Thijs Lavens, zeer verdienstelijke wedstrijd, die dreigt maar de man van de match is toch Jonas Roose. Hij kan in de laatste minuut van de wedstrijd zijn opponent uitkappen, zijn dichte poging wordt door de doelman gekeerd. Bij het laatste fluitsignaal zijn de supporters het eens: een juiste uitslag.”

“Dank u Peter. Afsluiten doen we met The Rolling Stones: Satisfaction”

GVA