Verslag Dottenijs – SVW A (0-1)

Gepost op 22/10/2017

Zeven wedstrijden ver, tijd om even over onze schouder te kijken. Vijf ploegen, waaronder de Vlassers, staan op een kluitje met een negen op éénentwintig. We tellen zes punten minder dan verleden jaar maar de miserie moest nog beginnen. Een dramatische reeks van 2/24 bracht ons regelrecht naar een degradatieplaats. De match tegen dit Dottenijs was daar de verpersoonlijking van: roemloos ten onder met zware 4-2 cijfers. Iedereen met een kater naar huis en T1 met twee.

Dottenijs staat zevende, telt één overwinning meer dan wij en presteert zeer wisselvallig. Als wij thuis niet kunnen winnen, Dottenijs evenmin. De stil liggende ballen spelen ons parten. Scherp aangesneden ballen die van de zijkanten voor doel komen zorgen steevast voor doelgevaar, van de elf tegendoelpunten die we slikten komen er vijf direct of indirect voort uit dergelijke fases. Wie gras wil komt vandaag aan zijn trekken, de thuisploeg beschikt over een breed gazon in uitstekende vorm. Spelers die er verleden jaar bij waren kunnen ervan meespreken, ze zagen er alle hoeken van.

De opstelling voor vandaag. Tijs Vanhove is out voor de rest van het seizoen, we kijken nu al uit naar zijn wederoptreden. Quentin Santelé is verlost van zijn krukken en Thijs Lavens’ heroptreden is nakend. Alexander Masselis is er wel weer bij, joepie. Het matchbegin is aardig om zien. De thuisploeg houdt het spel breed en zoekt de combinatie, de Vlassers doen aardig mee. Al na drie minuten dreiging via Alexander, zijn schot in de korte hoek is
geen probleem voor keeper Dutoit. De poging van Lander verdiende beter, hij neemt een voorzet van Alex, gretig aan de wedstrijd begonnen, in één tijd op de slof. Een metertje over. Beide ploegen nemen wat gas terug. Het is wachten tot de 21° minuut op Mehdi. Hij kan alleen foutief worden gestuit. Gregory plaatst de bal hoog in de populieren. Het goede begin van beide ploegen is ver weg nu: veel spelonderbrekingen, slechte passes en tal van misverstanden. De thuisploeg wordt dwingender maar komt niet aan kansen. Wanneer Mehdi opnieuw foutief wordt gestopt neemt hij
zelf de vrijschop, een harde knal die niet zonder moeite in hoekschop wordt gewerkt.

De thuisploeg is met goede moed uit de kleedkamer gekomen en neemt resoluut de match in handen. Minuut vier : een fantasietje van Lander wordt bijna afgestraft. De thuisploeg heerst op de flanken, Lionel Vanleynseele doet ons vooral op links pijn. Op tegenaanval krijgen we een vrijschop. Rob klaart het klusje, zijn harde bal verrast iedereen, de doelman incluis en verdwijnt in doel, 0-1! Meteen het signaal voor de thuisploeg om er nog harder tegenaan te gaan (op een sportieve manier weliswaar). Onze verdediging kraakt in al zijn voegen maar houdt stand. Weer Vanleynseele met een splijtende raid, zijn voorzet gaat voorlangs. De aanvalsgolven blijven komen. Met de rug tegen
doel hebben we maar één optie: de bal zo ver mogelijk weg trappen. Het lijkt bizar: hoe verder we hem wegstampen des te sneller is hij weer in ons strafschopgebied. In minuut 70 mist Lecoustere zijn kopbal volledig, een keerpunt in de wedstrijd.

De wetten van het voetbal zijn hard (Dura Lex, sed Lex.): wie de kansen mist… De vlassers versieren de mooiste en grootste kans van de avond. Een snelle counter, op gang gebracht door Gert, zondert Jonas Raes af op rechts. Jonas levert de perfecte voorzet af, een harde schuiver tussen doelman en verdedigers, waarop Gregory kan inlopen, zijn tegenvoets plaatsballetje is een prulle van niet. Met nog tien minuten te spelen zet de thuisploeg alles op alles. Het zal hopeloos blijken. Onze levende muur houdt stand onder het commando van Jeroen en David. En als er dan toch een schot op doel komt is daar onze doelman. Wouter onderscheidt zich twee keer: gepast in de voeten duikend en een wereldsave op een dichte poging. De 0-1 blijft op het bord.

We doen een goede zaak in het klassement. Akke akke tuut tuut, weg zijn wij.

GVA