Verslag SVW A – Emelgem-Kachtem (2-2)

Gepost op 15/10/2017

En of dat iedereen tevreden was na de match. Uitgezonderd de plaatselijke fans die toen ook nog geen weet hadden van het wedstrijdverslag dat met de fiets onder weg was. GVA, de onnozele ziel, dacht weer eens om de leukste te zijn, wat niet in dank werd aanvaard. Hij werd prompt gepromoveerd tot omhoog gevallen would-be romanschrijver. Zo ambitieus kennen we hem niet. Dus: niks dan lachende vlassers achter hun broodje met BBQ-worst. Het contrast met verleden jaar kan niet groter zijn na een wedstrijd om nog eens goed vast te pakken en in zijn oor te fluisteren:
“Tot zaterdagavond tegen Kachtem-Emelgem.”

Eén gedachte dwaalt ’s nachts door mijn hoofd: “Waarom winnen we thuis niet? Verleden jaar zetten we een reeks neer van 16/18 tegen zware tegenstanders. Kuki is nog altijd Kuki, Volare en Briek zijn er nog, Vonneke smeert zoals altijd destuutjes en het gras was nooit zo groen. “ Welk gras? Waar gras? GRAS?! Het woord is gevallen.

Ernstig nu, gene zever zoals anders, ik zweer het op mijn blote knieën: “We hebben –al zolang dat ik de ploeg volg- nog nooit een wedstrijd gewonnen op ersatz, zo helpe ons God.” Deze ploeg kickt op gras, snuift af en toe een lijntje kalk, is verslaafd aan organische mest en zweert bij een cocktail van zweet, gras en modder. Gras is de drug die ze vooruit stuwt. Met z’n allen in therapie. De bezoekers vormen een stevig blok, zijn fel in de duels en zetten stevig druk op de speler in balbezit. Het is wennen. Pech voor Tijs Vanhove in de zesde minuut van de wedstrijd. Bij een
onschuldig duel gaat hij kermend neer. De diagnose is hard: knie buiten gebruik. Tijs zal waarschijnlijk weken out zijn. We zijn allemaal van ons melk en toch moeten we verder. In minuut dertien krijgen we een eerste kans. Maar als je met zijn tweeën voor één bal gaat komt er meestal niks van. De vlassers veroveren een licht overwicht maar het blijft wachten op de eerste doelkans. Het is wel meteen raak. Gregory kan een talmende verdediger de bal ontfutselen en Mehdi gepast in het straatje sturen. Hij blijft kalm en neemt de doelman tegenvoets te grazen, 1-0. Eén minuut later is alles te herdoen. Een kopbal op voorzet van rechts belandt op de paal, Van De Velde mag ongehinderd binnen duwen. In één en dezelfde minuut van de hemel in de hel. We krijgen nog één kans : Mehdi legt goed terug op Gregory die hardop doel knalt. Over en out voor de eerste helft.

De bezoekers hebben een plan bij aanvang van de tweede helft: druk zetten op de speler in balbezit, hem in de fout dwingen en uitbreken. Minuut 54: Lander rukt op. In het zicht van de grote rechthoek kiest hij voor eigen succes, Gregory was een betere optie. Twee minuten later lukken we de 2-1, de mooiste aanval van de avond. Gert Decorte speelt Gregory vrij, kijken en scherp voorzetten. Mehdi is er als de kippen bij om binnen te duwen. Zo eenvoudig kan voetbal zijn. De bezoekers aarzelen niet en trekken resoluut ten aanval, met succes. Op vrijschop kan Depontieu
ongehinderd binnen koppen. Nogmaals een stilstaande fase. Of beter: een fase waarop onze verdediging stil staat.
Er wordt nu fel gebikkeld. Als Jabbi met een tegenstander in de clinch gaat sluit ik, en velen met mij, de ogen. Raar dat er geen voet of been in de tribune belandt. Onze laatste kans is voor Jonas Raes die de onfortuinlijke Rob is komen te vervangen, Rob kreeg een harde bal in het gezicht en moest knock-out het veld verlaten. Jonas besluit voorlangs.

We kunnen weer onze thuiswedstrijd niet winnen. Enkele plaatselijke heethoofden scanderen: “Wij
willen gras!”

GVA