Verslag SVW A – Geluwe (0-2)

Gepost op 17/09/2017

De officiële opening van het kunstgrasveld moet de apotheose worden. De in gebruik name is al eerder gebeurd, ongeveer vijf minuten nadat het gemeentebestuur zijn fiat gaf. De reacties zijn unaniem positief. Een groen tapijt, zo vlak als een biljart, bedekt met gemalen kurk in tegenstelling tot andere velden met rubberschroot. Geen gekanker op en naast het veld. De club heeft er moed uitgeput en een extra inspanning geleverd om de gehele omgeving een face lift te geven. Het is een prachtige voetbaltempel geworden, wachtend op een passende naam.

Voetbal is een feest en zeker vandaag. Het enthousiasme is zo groot dat de aangekondigde regen buiten spel staat, de opkomst is overweldigend. Vlassers zijn nu eenmaal moeilijk uit hun lood te slaan. De brede laag van de bevolking kan in de loop van de namiddag genieten van een traktaat door de gemeente. De genodigden ( notabelen, sponsors, bestuursleden,…) worden vergast op een glaasje en een hapje en een leuke pot voetbal. En of ze op de afspraak waren. Jeugdspelers van zowel Wevelgem als Geluwe trappen de avond op gang, luid aangemoedigd door
moeke en vake. Als Tessa Wullaert het veld op komt zit de sfeer er goed in. Het is een gezellige drukte. De ceremonie protocollaire gaat stipt op tijd van start. Het is drummen in de middencirkel zo vlak voor de aftrap. Aan de burgemeester om de wedstrijd op gang te brengen.

De wedstrijd tegen de gapers van Geluwe is een derby die sowieso de gemoederen beroert. Daar is de kolonie Wevelgemse jeugdspelers die voor de gapers uitkomen niet vreemd aan natuurlijk. KSK dreigt zijn seizoenstart volledig te missen. Wij daarentegen kunnen mits een overwinning in het spoor blijven van VK Dadizele en andere titel pretendenten. Beide elftallen missen enkele belangrijke pionnen, niet getreurd de match gaat gewoon door met elf tegen elf. Of ben ik de twaalfde man vergeten?

De thuisploeg blijft negentig minuten lang bedeesd onder de omstandigheden. Als je denkt dat het talrijk opgekomen publiek voor een extra stoot energie zorgt ben je mis. We starten laks met slordig spel en het is zo gebleven. De bezoekers hebben weinig moeite om de wedstrijd naar hun voet te zetten. En wat in de lucht hing is er ook uit gevallen, niet de voorspelde regen maar de 0-1. Op het kwartier krijgt KSK een hoekschop, slecht ontzet en zonder pardon door de bezoekers in doel getrapt. Het is twintig minuten wachten op onze eerste aanval die naam waardig. Lander kopt op de deklat. Het mag een mirakel heten dat we de rust halen met deze stand.

De tweede helft dan maar. Wij nemen een goede start met quasi onmiddellijk een grote kans. De harde knal van Rob verdwijnt in een bos van benen. KSK is niet onder de indruk, blijft beheerst en loert voorzichtig op de counter, net alsof ze vragen: “Hey SVW mogen we een tweede, de eerste was zo lekker?” Niemand legt ze een strobreed in de weg. In minuut 58 flikkert big ben voor de 0-2. Een achterwaartse kopbal verdwijnt in doel. ’t Is binnen voor de bezoekers. Een slot offensief komt er niet. De referee fluit af. Al wie SV goed gezind is druipt af om troost te
zoeken. Krijg ik daar toch geen afvaardiging van onze ploeg op mijn dak zeker, met een verzoek om
voor deze ene keer mijn pen in te slikken en ik had al zo veel moeten slikken.

GVA